De Tijdverliesindustrie

©JosNijsten2008

Het is met de jaren zoals met de oudste mens van het land. Als die dood is, is er onmiddellijk een nieuwe oudste mens van het land. Er blijft niets over van de oude oudste. Het voorbije jaar is ook verloren, weg, niemand weet waar het gebleven is, 365 dagen, 8.760 uren, spoorloos verdwenen. Dat Al Qaeda er weer voor iets zou tussen zitten, geloof ik niet want ik ben nogal een ongelovige. En dat helpt, want wie gelooft verliest alleen maar tijd.

Tijdverlies moet je zeker niet als iets abstracts beschouwen want het is een zeer concrete lucratieve industrie. Kijk maar naar de televisie. Of liever, kijk eens niet en besef ten volle de niet verloren tijd.

Het voelt wat onwennig aan in het begin. Een leegte manifesteert zich. Je wordt misschien een beetje of erg zenuwachtig maar dat zijn normale ontwenningsverschijnselen. Het percentage dat als kijkcijfer hervalt is groot maar wie volhoudt wordt beloond met een tijdwinst van gemiddeld drie uren per dag.

En wat is het verlies? Debiele reclameboodschappen afgewisseld met achterlijke spelletjes en sensatienieuws. Wie daarentegen drie uren per dag wint moet zich niet meer haasten. Er blijft voldoende tijd over om rustig te rijden, thuis lekker eten klaar te maken, voldoende te slapen en te praten met elkaar over iets anders dan soaps, terreur, democratie, religieus fundamentalisme en politiek geleuter. Dat scheelt kilo's kalmeermiddelen, tonnen fastfoodvet en scheepsladingen chips met suikerdrank.

De tijdverliesindustrie heeft erg veel te verliezen als we stoppen met tijd verliezen.
Het zal niet meteen een rage worden. Het lukt niet eens om tien miljoen rokers op andere gedachten te brengen, hoe help je dan honderd miljoen tijdverliezers van hun verslaving af? Verbieden? Dat is ook tijdverlies, goed voor de tijdverliesindustrie maar niet voor het verslaafde kijkcijfer.

We moeten gewoon onder ogen zien dat we allemaal onze eigen verslaving hebben. Sommige verslavingen leveren problemen op. Niet omdat ze ongezonder zijn voor geest of lichaam maar omdat ze verboden zijn. Sommige zijn al bijna driekwart eeuw verboden en toch zijn ze er nog steeds. Ondertussen is de tijdverliesindustrie er stukken beter van geworden. Hun woordvoerders zullen dit jaar onze kostbare tijd opnieuw verspillen met clichés over volksgezondheid, sociaal welzijn, terroristen, veiligheid en democratisch recht. En ze zullen dat doen waar ze het meest zichtbaar zijn: voor de televisiecamera en de microfoon, de twee krachtigste wapens van de tijdverliesindustrie.

Roken mag dan wel het leven verkorten, televisie doet dat ook, drie uren per dag, dat zijn 50 dagen per jaar, dat zijn tien jaren van een mensenleven. Zonder slapen. En dat is goed nieuws voor wie het beseft.

Wie het dan toch niet kan laten, kan beginnen met wat selectiever te kijken, in onze chillcorner bijvoorbeeld. Lezen is ook een interessant alternatief. Een soap zonder bewegende beelden bestaat immers ook: "De Wietboulevard". Het is voor politici zowel een struikelblok als een opstapje om zich te profileren als zuiverwaterpisser.

Maar waarover gaat dat eigenlijk?

Wel, zowel Nederland als België (als de rest van de wereld) hebben cannabisgebruikers. Nederland heeft een gedoogbeleid en België heeft geen beleid. Belgen mogen niet kweken, ongeacht de inhoud van de richtlijn van Onkelinx. Belgen kopen liever niet op straat dus gaan ze naar de Nederlandse coffeeshop. Belgen lopen het centrum van Maastricht plat op zoek naar wiet en dus verplaatst burgemeester Leers een aantal coffeeshops naar de rand van de stad, gemakkelijker bereikbaar voor de Belgische klanten: de Wietboulevard dus.

De vraag is groot, het aanbod moet volgen. Het is de basisregel van het systeem waarvoor we 'gekozen' hebben. Nederland voegt zich (voorlopig nog) naar die regel, België niet. Het is logisch dat elke overtreding van die basisregel criminaliteit veroorzaakt. Enfin, ze zoeken het maar uit. We zien wel waar de prioriteiten liggen. Maar de Wietboulevard is in elk opzicht goed nieuws. Het is mogelijk de aanzet tot een volwassen debat met onafhankelijke wetenschappers, ver weg van allerlei verstikkende ideologieën.

Ook om te stikken is het verkeer. Paul Armentano maakte een wetenschappelijk overzicht van vijftien jaar onderzoek naar de gevaren van cannabis bij het besturen van een wagen. Interessante lectuur. Op de conferentie in Gent pleitte onderzoeksrechter Karel Van Cauwenberghe voor een streng cannabisbeleid in het verkeer. Als argument haalde hij een verhaal boven over 260 verkeersdoden door cannabis, een kwakkel die door de Franse overheid de wereld ingestuurd werd om hun beleid, dat haaks staat op hun eigen onderzoeksresultaten, te verantwoorden. Laat objectieve eerlijkheid daar ook maar eens doordringen.

Er is ook goed nieuws uit industriële hoek. Nederland en Duitsland werken samen aan een hennepproductieketen van inzaaien tot en met de verkoop van hennepjeans in de winkel. Om zover te komen krijgt de vezel een speciale bewerking die stoomexplosie genoemd wordt. Een stand van zaken vind je onder cannaclopedia industrieel.

Er is dus wel meer goed nieuws te melden over cannabis dan de kranten en de tv ons voorschotelen. Cannabis is niet alleen maar negatief, cannabis is ook goed en positief.

En het goede nieuws mag ook gemeld worden.

Positieve cannabiservaringen hebben ook recht op hun forum.

Cannabis is geen vies woord maar een plant