Te groen om waar te zijn
Tekst ©JosNijsten2008
De cannabis of hennepplant is het oudste
gecultiveerd gewas. In China werd 10.000 jaar geleden cannabis geteeld voor
zijn sterke vezel. In België werd de hennepplant in de middeleeuwen
geïntroduceerd met de streek rond Hamme en Dendermonde als centrum van de commerciële teelt. Daar kwam
de vorige eeuw een einde aan met de komst van de nylonvezel en het verbod op de
teelt. Uitgebreide informatie over het marihuana- en het
hasjiesjverbod.
Per hectare levert het gewas
ongeveer een ton zaad, drie ton vezel en zes ton houtresten. Tot de industriële
toepassingen behoren o.a. bouwmaterialen (isolatie, bouwstenen, cement),
textiel, plastiek (muziekinstrumenten, meubels), binnenbekleding auto's,
cosmetica (lichaamsverzorging, badkamerproducten), verf en vernis, papier,
wasmiddelen, ... en voeding. Cannabis draagt oliehoudend zaad van bijzonder
hoge voedingskwaliteit.
Meer info
over industriële toepassingen en een uitgebreide beschrijving van
de hennepproducten in de bouwindustrie is beschikbaar in het artikel 'Hennep als bouwmateriaal'.
Er is
evenwel een probleem om de plant als industriële basisgrondstof te exploiteren:
de cannabisplant werd samen met de cocaplant en de
papaverplant in de internationale drugswetgeving ondergebracht. Dat maakt een
rechtstreekse overheveling naar een industrieel monopolie onmogelijk. Daarom werkt
de industrie aan de creatie van genetische afwijkingen bij de plant en het
synthetiseren van haar bestanddelen om die moeilijkheden te omzeilen en ondanks
het verbod, toch een monopolie te verwerven. Dat is de dure oplossing en de
rendabiliteit is onvoorwaardelijk verbonden met het in stand houden van het
verbod op de teelt van de natuurlijke cannabisplant. De mythe rond de
psychoactieve inhoud van de bloemtoppen van de vrouwelijke plant leent zich het
best om dat verbod te handhaven.
En daarmee belanden we op het
terrein van de medicinale en de recreatieve toepassingen van de cannabisplant,
meer bepaald bij actieve elementen als delta-9-tetrahydrocannabinol (THC), cannabidiol
(CBD) en cannabinol (CBN), om de drie belangrijkste te noemen. Minstens een
keer per maand wordt de pagina over cannabis en cannabinoïden als medicijn geactualiseerd. Behalve de geïllustreerde IACM-Berichten vind je er informatie over de (on)schadelijkheid van cannabis, nieuwe medische
toepassingen, en zo meer.
Het
therapeutisch potentieel van cannabis is aangetoond voor tientallen
toepassingen, onder meer bij kankerchemotherapie (tegen misselijkheid en
braken), multiple sclerose (tegen krampen, blaasproblemen en slapeloosheid),
aids (eetlustverlies, misselijkheid en braken), tegen chronische pijnen,
spijsverteringsproblemen, in de behandeling van de ziekte van Alzheimer, de
ziekte van Parkinson, het syndroom van Tourette, de ziekte van Crohn,
enz. De farmaceutische industrie grijpt die mogelijke toepassingsgebieden aan
om bestanddelen van de cannabisplant te synthetiseren en daarmee het verbod te
omzeilen.
Marinol®
is daar een mooi voorbeeld van. Het is een mengsel van gesynthetiseerde THC en
sesamolie, ingekapseld. Het is in de VS en in enkele Europese landen
verkrijgbaar en wordt door Solvay Belgium
op de markt gebracht. Ondanks de drugswetgeving. Dat gezondheid daar minder mee
te maken heeft dan de overheid wil laten uitschijnen, blijkt uit het feit dat
een dodelijke overdosering met cannabis niet mogelijk is, anderzijds is dat bij
Marinol® wel het geval, zoals uit hun bijsluiter
blijkt.
De
medicinale waarde van cannabis was duizenden jaren geleden al bekend bij de
mensen. Het werd gebruikt als crème, zalf, olie, verdampt en gerookt tot het
verboden werd. Wie daarna nog cannabis gebruikte was een probleemgeval, een
crimineel. De farmaceutische industrie doorbreekt nu die stelling door de
eigenschappen van de bloemtoppen voor commerciële doeleinden in te zetten. Voor
meer informatie over medicijnen die afgeleid zijn van cannabis en in veel
Europese landen in de handel zijn, brengt een internetzoektocht heel wat aan
het licht. Met namen als Sativex, cannador,
rimonabant, WIN 55212-2, SR141716A, nabilone, dexanabinol,
kom je al een heel eind op weg.
Maar natuurlijk is een medicijn niet
bestemd om 'recreatief' aan te wenden. Het recreatief gebruik van cannabis
wordt omschreven als onverantwoord en gevaarlijk. Het zou leiden tot psychose,
schizofrenie, depressie, onverschilligheid, en een heleboel andere ziekten.
Over de
'resultaten van onderzoek' naar cannabis zijn de meningen allesbehalve
eensluidend. Er mag ook al eens getwijfeld worden. Een voorbeeld van enkele
maanden geleden: om aan te tonen dat cannabis tot heroïne leidt, kregen ratten
THC toegediend door een injectie onder het buikvlies. Via allerlei procedures,
waaronder interne spoelingen met verscheidene chemische stoffen, bleken de
ratten zich heroïne toe te dienen op dezelfde manier als hen aangeleerd was met
THC.
Conclusie
van de onderzoekers: cannabisgebruik leidt tot heroïnegebruik. Lees hier het volledige verhaal.
De werking
van cannabis is een wisselwerking tussen een zestigtal cannabinoïden (waarvan
THC de belangrijkste is) en een 400-tal andere bestanddelen. De effecten van
cannabis herleiden tot de effecten van THC is onwetenschappelijk. Daarbij komt
nog dat recreatieve gebruikers hun cannabis niet injecteren onder het buikvlies
(!). De enige wetenschappelijke conclusie die hieruit getrokken kan worden is
dat de onderzoeksprocedure onontvankelijk is.
Maar toch
gaat het verhaal de wereld rond. Professor Peter Cohen van het Centrum voor
Drugsonderzoek te Amsterdam, hekelde de manier waarop onderzoek naar drugs
geblokkeerd wordt en resultaten vervalst.
Nog zo een
verhaal: cannabisgebruik zou een latente psychose kunnen uitlokken en dat zou
vooral te wijten zijn aan het verhoogde THC-gehalte
van de cannabis. Dat argument wordt door alle tegenstanders gebruikt om de
gevaren van drugsgebruik uit te vergroten. Het THC-gehalte
is volgens de ene vijf keer hoger, volgens de andere tien keer, nog anderen
spreken van dertig keer hoger dan vroeger. Deze kwakkel werd gelanceerd door
John Walters, drugczar van
Bush, tijdens een bezoek aan het Europese Parlement. Het enige erkende
onderzoek dat hierover gedaan werd, gebeurde in Nederland door het Trimbos
Instituut. Jaarlijks nemen zij uitgebreid stalen van de coffeeshopweed die in
Nederland verkocht wordt. Rond de eeuwwisseling werd een stijging vastgesteld
en vanaf 2003 is een daling in het THC-gehalte waargenomen
(nederhasj 2003: gemiddeld 20,4 procent - nederhasj 2005: gemiddeld 17,7 procent). Als je vergelijkt
met de hasj die dertig jaar geleden uit Libanon of uit Nepal naar onze streken
kwam, is het argument van het verhoogde THC-gehalte ronduit belachelijk en vooral een
platte leugen. Daarbij komt nog dat nooit enige schadelijkheid van natuurlijke
THC werd aangetoond in tegenstelling tot de synthetische THC. Say no more.
Als over cannabisgebruik gesproken
wordt dan gaat het meestal over het roken van een joint, alsof alle joints
hetzelfde zijn. Er moet allereerst een onderscheid gemaakt worden tussen de
verschillende derivaten van de cannabisbloem. De hars die in de vorm van kristallen
op de bloemen zit is de basis voor hasjiesj. De hasjiesj die in de coffeeshop
verkrijgbaar is blijkt volgens Nederlands onderzoek van redelijke kwaliteit te
zijn.
De straathasjiesj
die in de Belgische steden verkocht wordt is een niet controleerbare bruine
substantie die in de meeste gevallen weinig met cannabis te maken heeft.
Wie betrapt
wordt met tien gram 'straathasj' kan hooguit beschuldigd worden van het bezit
van 2 tot 3 gram hasjiesj. De rest is kamelenstront (foto).
De gedroogde
cannabisbloemen zelf noemt men marihuana of wiet of ganja,
het is een plant met duizend namen. Marihuana kan gemakkelijk puur geconsumeerd
worden.
De
schadelijkheid van het roken wordt natuurlijk ook toegevoegd aan de optelsom
van het cannabisgebruik. Veel gebruikers mengen hun cannabis met tabak en dan
nog liefst met de inhoud van lichte Amerikaanse sigaretten. Het met ammoniak kunstmatig
verhoogde nicotinegehalte voedt de lichamelijke afhankelijkheid van tabak.
Diverse sausen kruiden de 'tabak' en bepalen de smaak. En dat is uiteraard niet
gezond. Zie de vergelijkende analyse tussen tabaksrook en cannabisrook.
Cannabis moet niet noodzakelijk
gerookt worden om effect te hebben. Het kan gedronken worden in thee of gegeten
in gebak. Het belangrijkste is dat THC verwarmd moet worden om effect te hebben.
De minst schadelijke vorm van cannabisgebruik is evenwel het vaporiseren. Via
de verdamping komen enkel de actieve stoffen vrij en blijft het plantmateriaal
onder zijn ontbrandingspunt. De belangrijkste cannabinoïden komen vrij rond de
200 graden. Voor therapeutische doeleinden werd klinisch onderzoek gedaan naar
het gebruik en de veiligheid van de verdamping.
Drugs zijn
een gemakkelijke pispaal voor politici. Ergens tegen zijn heeft altijd
medestanders. Het is gemakkelijk om tegen drugs te zijn, de vervalste
onderzoeksresultaten voeden de politieke tegenstand zonder dat de bronnen
geverifieerd worden. Zie de analyse van de kamerdebatten over drugs.
Ook over
drugs in het verkeer worden de effecten zwaar overdreven. Voor meer informatie
verwijs ik naar het overzicht van de onderzoeksresultaten.
De hetze
tegen drugs roept beelden op van de betogingen in Iran tegen de "Duivelsverzen" van Salmon Rushdie. Honderdduizenden Iranese
betogers eisten de dood van de schrijver maar niemand had het boek gelezen.
P.S.
Legaal is niet gelijk aan gezond,
Illegaal is niet gelijk aan ongezond.