Rijden onder invloed
van drugs: Stand van zaken
Tekst ©JosNijsten2006
Het Amerikaanse Office of National Drug Control Policy (ONDCP) dwingt de
individuele staten om de nultolerantie te adopteren die vastgelegd is in de DUID-wetten. DUID
staat voor Driving Under
the Influence of Drugs. Door die wetten worden
bestuurders die een meetbare hoeveelheid cannabis - of zijn metabolieten - in
hun lichaam hebben, gecriminaliseerd.
Onderzoek naar het effect van cannabis
op de rijvaardigheid heeft de laatste jaren industriële vormen aangenomen. Bij
een groeiend aantal wetenschappers is er een consensus dat cannabis de
rijvaardigheid licht verzwakt voor een korte periode onmiddellijk na het
gebruik terwijl het in het lichaam meetbaar blijft voor een veel langere
periode. Dit betekent dat overeenkomstig de DUID-nultolerantiewet,
bestuurders die niet onder invloed zijn, toch voor cannabisgebruik positief
getest zullen worden.
Enkele
recente herlezingen van de literatuur leveren de argumenten voor een meer
genuanceerd beleid. Er is de studie van het Canadees Parlementair Comité van
2002 over cannabis. Er is een tweede studie die wereldwijd werd uitgevoerd door
een team van 11 wetenschappers in 2005. Tenslotte is er in 2004 in Nederland de
vergelijkende studie tussen cannabis, alcohol en andere drugs en hun invloed op
de rijvaardigheid.
Het
onderzoek van 2004 door de SWOV -
Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid) richtte zich op het verband
tussen druggebruik en verkeersongevallen met gewonden. Daarvoor werden de
dossiers van slachtoffers bestudeerd. Personen die een mix van verschillende
stoffen gebruikt hadden, inclusief alcohol, bleken een hoog risico te lopen op
het veroorzaken van een ongeval. Een beetje verrassend is het "verhoogde
maar statistisch weinig belangrijke risico" op het veroorzaken van een
ongeval bij gebruikers van amfetamines, cocaïne en opiaten.
En
cannabis? "Geen verhoogd risico op verkeersongevallen werd vastgesteld bij
bestuurders die cannabis gebruikt hadden," zo besloot de studie.
Het Comité Illegale Drugs van de
Canadese Senaat, voorgezeten door senator Pierre Nolin,
onderzocht een breed gamma aan zaken die met cannabis in verband gebracht
worden. In het deel van het verslag dat gewijd is aan het rijden onder invloed
van cannabis werd een aantal vroegere studies opnieuw onderzocht.
Het comité
merkt op dat, terwijl cannabis slechts een zeer geringe invloed heeft op de
rijvaardigheid, deze invloed een ongewone vorm aanneemt. Cannabis maakt
bestuurders namelijk voorzichtiger, aldus de conclusie van de studie.
Vooral in
lage doses "heeft cannabis weinig invloed op de vaardigheid die vereist is
voor het besturen van een wagen."
In het
meest recente overzicht van het onderzoek naar cannabis en autorijden, "Ontwikkeling van wetenschappelijk
onderbouwde absolute grenswaarden (per se limits)
voor het rijden onder invloed van cannabis (DUIC). Bevindingen en aanbevelingen
van een deskundigenpanel.", kwam een team van onderzoekers tot
dezelfde conclusies als de Canadezen dat wiet "een negatieve invloed heeft
op de reactietijd en het baan houden" maar dat "cannabis leidt tot
een meer voorzichtige rijstijl." Dit wil zeggen dat in tegenstelling tot
alcoholgebruikers, de cannabisgebruikers hun verzwakking beseffen en deze
overeenkomstig compenseren door voorzichtigheid.
Het
deskundigenteam moest een antwoord formuleren over de te stellen grenswaarden.
Zij verwierpen de nultolerantie die door drugczar John Walters
was aanbevolen en die elk jaar in meer staten aanvaard wordt als wet. Omdat de
metabolieten van cannabis meetbaar blijven voor dagen of weken na gebruik,
"zal de nultolerantiewet veel cannabisgebruikers
aanzien als bestuurders onder invloed, zelfs al dateert het gebruik van langere
tijd daarvoor." Verder stellen de onderzoekers: "Hetzelfde geldt voor
het groeiend aantal personen dat legaal cannabis gebruikt voor medische
redenen. Zij zijn niet constant onder invloed maar zullen altijd meetbare
concentraties in hun lichaam hebben."
In de
studie wordt een grenswaarde aanbevolen van 3,5 tot 5 nanogram THC per
milliliter bloed. Daarmee "zou een duidelijk onderscheid gemaakt worden
tussen enerzijds bestuurders met resten van THC die niet onder invloed zijn en
anderzijds bestuurders die het laatste uur of zo cannabis gebruikt
hebben." Maar op het punt van de grenswaarde is de conclusie van de wetenschappers
eerder behoedzaam. Uit het onderzoek blijkt dat bij hen die onder invloed
waren, THC-concentraties gemeten werden van meer dan 10 nanogram/ml, wat
minstens het dubbele is van de aanbevolen grenswaarde.
Nultolerantie werkt niet, zo
besluiten de onderzoekers. "Lange of volledige onthouding, wat absoluut
vereist is om aan de nultolerantie voor THC te voldoen, is onrealistisch.
Vooral voor veel jongere bestuurders is dat een probleem aangezien zij een
prioritair doelwit vormen voor DUIC-controle. De nultolerantie
overschrijdt ook de grenzen van de privacy. Een bestuurder die gecontroleerd
wordt twaalf uren na gebruik van cannabis, zal nog steeds meetbare
THC-concentraties in het lichaam hebben.
De vraag of
zij of hij al dan niet onder invloed is op het ogenblik van de controle, wordt
niet meer gesteld."
De
onderzoekers waarschuwen overigens tegen de DUID-wetten
omdat zij kunnen misbruikt worden voor een heksenjacht op cannabisgebruikers.
"DUIC-controle moet gericht zijn op de
verbetering van de verkeersveiligheid en geen schietschijven zoeken die buiten hun
rechtsgebied liggen. Volledige eliminatie van (illegaal) cannabisgebruik door nultolerantie-wetten is trouwens onrealistisch en
contraproductief."
(Bronnen: DRC 21 april 2006 - http://www.canorml.org/healthfacts/DUICreport.2005.pdf - http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=pubmed&dopt=Abstract&list_uids=15094417 - http://www.parl.gc.ca/37/1/parlbus/commbus/senate/com-e/ille-e/rep-e/repfinalvol1part4-e.htm)
Risicofactor
cannabis - risico 1.8 keer groter
0,5 gram alcohol per liter bloed - risico
2.7 keer groter
tussen 0,8 en 1,2 gram per liter - risico 7
keer groter
boven de 2 gram per liter - risico 40 keer
groter
Meer
weten over het gebruik van cannabis en de werking ervan op het cognitieve
vermogen. Cannaclopedia biedt een uitgebreid overzicht aan in het Nederlands.
Mensen met een uitgesproken mening over cannabis in het verkeer, kunnen hun argumenten onderbouwen met wetenschappelijke gegevens van Dr. Franjo Grotenhermen van de IACM en Prof. Michael Karus van het nova-Instituut:
Cannabis, Straßenverkehr und Arbeitswelt – Recht,
Medizin, Politik
Springer-Verlag, Heidelberg, 2002 - 400 bladzijden, 49,95 euro
http://www.agsp.de/html/r34.html (uittreksel)