Nieuwe sportief politieke cultuur

Tekst: ©JosNijsten2004

Steroïden, epistestosteron, epo, thg, corticoïden, methadon, efedrine, mepecton, omega pharma, pot belge, stanozolol, erythropoïetine, clenbuterol, …

U merkt het al, ik probeer enkele olympische disciplines onder de knie te krijgen. Twee miljard paar ogen richtten zich wekenlang op de helden en heldinnen. We vereerden hen, werden chauvinistisch en, als we zat genoeg waren, gingen we er zelfs voor op de vuist. Als dan na een dopingcontrole bleek dat van de verboden pot gesnoept werd, lieten we onze idolen vallen als bakstenen. Want sportief zijn we wel. Zeker als het over drugs gaat.

Dáár zal je voor boeten !!

Amper twee jaar geleden zat een meisje uit Belgisch Limburg maandenlang in een Russische gevangenis wegens het bezit van een halve gram cannabis. Van haar tussenstop in India was nog ergens een kruimel blijven zitten. Vergeten. Zij zou zelf ook vergeten zijn zonder de “internationale diplomatie”. Na het politieke heen en weer gepalaver over “compensaties” tussen Belgen en Russen, kwam de Limburgse vrij. De Russen waren gebelgd en de Belgen waren gerust.

Dat was toen. We vernemen nu dat Rusland zijn klak naar het westen draait: geen gevangenis meer voor het bezit of gebruik van cannabis, maar geldboetes. Dat is zo in Frankrijk, België, Spanje, Portugal, Italië, Griekenland, Duitsland, Engeland, Oostenrijk, Zwitserland, Denemarken, zelfs Nederland heeft de uitvoering ervan voorzien in zijn wetgeving. Een groot aantal landen schakelde over van een systeem dat geld opslorpt – de gevangenis – naar een systeem dat geld schijt – het boetesysteem. Die manier van “decriminaliseren” wordt ons voorgeschoteld als een versoepeling van de wet. We zouden het nog gaan geloven ook! Maar effectieve gevangenisstraffen werden in Europa haast nooit uitgevoerd. Met de geldboetes ligt dat helemaal anders: betalen of de deurwaarder wordt langs gestuurd om een en ander duidelijk te maken. Om kort te gaan, bestraffen wordt een lucratieve bezigheid voor een moraliserende minderheid. Langzaam maar zeker gaan de opbrengsten van de repressie deel uitmaken van “het economische evenwicht”. Dat maakt normalisering (lees: aanpassing aan de realiteit) zo goed als onmogelijk want het gouden kalf is heiliger dan nazi-paus Pius XII. Die evolutie bestendigt alle schadelijke neveneffecten van de zwarte markt, met als belangrijkste de gezondheidsrisico’s voor de gebruiker.

Kijken we anderzijds naar het systeem dat in de VS gehanteerd wordt… Daar zijn de gebruikers criminelen die zich in de (privé)gevangenissen nuttig moeten maken in de productie van luxeartikelen, zoals flacons voor parfums met ronkende namen. De productieprijzen liggen lager dan in de lagelonenlanden. Zo zie je maar, alles kan beter.

In plaats van dit systeem van concurrentievervalsing te veroordelen, kiest de Europese politicus voor het pluimen van dezelfde kip, op een minder barbaarse wijze, maar even pervers.

Onlangs werd een vergelijkend onderzoek gedaan naar het gedrag van cannabisgebruikers in Amsterdam en in San Francisco. Daaruit bleek overduidelijk dat het beleid, of het nu tolerant of repressief is, van geen invloed is op het gebruikersgedrag. Daarmee ligt argument nummer één van de bestraffing van de gebruiker – het terugdringen van het gebruik – op zijn gat. Ook het gezondheidsargument van het beleid staat niet echt stevig. Na een eeuw onderzoek is nog geen enkel bewijs geleverd dat de actieve stof van cannabis, THC, schadelijk zou zijn. Integendeel. De schadelijkheid van marihuana zit ‘m in het roken ervan. Bij de verbranding van eender welk plantaardig materiaal komen teer, chloorwaterstoffen, en andere giftige substanties vrij. Maar, in tegenstelling tot bijvoorbeeld tabak, kan de actieve stof uit cannabis gevaporiseerd worden, zodat geen schadelijke verbrandingsstoffen geïnhaleerd worden. Het lijkt er dan ook sterk op dat het invoeren van het boetesysteem uitsluitend bedoeld is voor het financiële profijt dat ermee samenhangt. En het wordt nog beter: de Belgische minister van mobiliteit wil de geldboetes aangepast zien aan het inkomen van de overtreder. Dat concept past in het beleid om de celstraffen te vervangen door alternatieve straffen, geldboetes zeg maar. Nu dat inkomen nog bepalen…

Thuis is waar de tapkraan staat

Een pintje van de tap smaakt zoveel beter. Het was altijd al een goed argument om er even tussenuit te knijpen. Naar het café. Bij de vrienden en vriendinnen. Maar dat pakt nu niet meer. Interbrew heeft namelijk de thuis-tap geïntroduceerd. Gedaan met het pintelieren op een ander. Gedaan met dat zoeken naar huissleutels en uitvluchten na een avondje noodgedwongen cafébezoek. Je drinkt je fris getapte pint vanaf nu dus thuis bij de vrouw en de kinderen. Zo hoort dat in een goed doorsnee reclamegezin. Lekker voor de buis samen gezellig naar het scherm turen. Of languit in de zetel met een darm in je bek, je kiest het zelf maar uit. De thuistap wordt aangesloten op een vat van zes liter bier. Er wordt dus niet lang uit eenzelfde vaatje getapt.

Je kunt natuurlijk ook een AWOL gebruiken. Dat is een “Alcohol With Out Liquid”, een draagbare zuurstofgenerator met alcoholverdamper. Je favoriete booze wordt verneveld en je geest wordt beneveld.

Volgens de producent is het gewoon een nieuwe toepassing van alcoholconsumptie. Er is geen enkel gevaar bij … zolang je niet meer dan 20 minuten per dag snuift. Het doel van dit toestel is mensen de mogelijkheid bieden om dronken te worden zonder de spijsvertering erbij te betrekken. Kunnen we ons lekker lazarus snuiven, dag in dag uit, zonder kater en zonder calorietoename, beweren de kenners. We vernemen zopas uit de krant dat 800.000 Belgen teveel drinken. Als een aantal onder hen overschakelt op het meer coole snuifwerk, dan kan dat in de statistieken van de preventie vertaald worden als een positieve evolutie.

Medaillekoorts

België greep net naast de Europese medailles in het geneesmiddelengebruik. Het hypocriete Frankrijk wint hier het goud, Duitsland behaalt zilver. In Groot-Brittannië ligt het verbruik lager dan in België, maar dat komt waarschijnlijk door de aanwezigheid van Prozac in het grond- en kraantjeswater bij de Engelsen. De Britten slikken zoveel antidepressiva dat het letterlijk de spuigaten uitkomt. Britse milieuorganisaties vrezen dat de pil in het water toxische bijwerkingen kan hebben en waarschuwen voor het risico van “verborgen massamedicatie”. De overheidsdienst denkt dat de Prozac voldoende verdund is, zodat er van gezondheidsrisico’s geen sprake kan zijn. Verdunnen met water, is dat niet het principe van de homeopathie? Het is duidelijk dat de overheid niet wil schrappen in de meer dan twintig miljoen voorschriften per jaar die de eilandbewoners laag bij de grond houden. Dat alles is toch wel heel bevorderlijk voor de geloofwaardigheid van de heersende ouderlingen.

Gelukkig hebben de Limburgers zoveel nitraat in het grondwater dat je de Prozac niet proeft. Meer dan 50 mg nitraat per liter is schadelijk voor mens en milieu. Hogere waarden kunnen leiden tot vegetatieveranderingen en tot de ontwikkeling van kankers. De overconsumptie aan herbiciden, insecticiden en meststoffen ligt aan de basis van die vervuiling. Het zou al een verbetering zijn als er terug wat aan de hennepteelt gedaan wordt in Limburg en de Kempen. Met “velden als wiegende zeeën” kan die vergiftiging aangepakt worden.

Grensoverschrijdende aanpak

Ze zijn trouwens op de goede weg: In de periode 1998-2002 ontdekte het gerecht in België ongeveer 700 feiten van illegale cannabisteelt. Van de 830 personen die hieraan gelinkt werden, is 84 procent Belg en 8 procent Nederlander. “De teelt van cannabisplanten op grote schaal is een miljoenenbusiness en lijkt uitbreiding te vinden in België onder impuls van Nederlandse beroepskwekers”, zegt minister van Binnenlandse Zaken Dewael. Zie je wel, het zijn de Nederlanders die er bij ons een potje van maken, ik wist het wel.

Nochtans moet het voor de Belgische overheid een koud kunstje zijn om daar iets aan te doen. De website www.cannabis-belgie.com is namelijk te koop gesteld. Dit Belgische aanspreekpunt bereikt de juiste doelgroep. Het is evident dat heel wat Nederlandse bedrijven staan te springen om daar de hand op te leggen en zo hun invloed op de Belgische cannabisteelt uit te breiden. In het kader van de preventie lijkt mij een overname van de Belgische cannabissite door het ministerie van Binnenlandse Zaken dan ook een schitterend idee. De kosten voor een grensoverschrijdende aanpak van de plantengroei kunnen daarmee drastisch teruggedrongen worden, zodat er budgetten vrijkomen voor onafhankelijk onderzoek waarvan de resultaten in het juiste kader kunnen gepubliceerd worden. Ik vind dat ik voor dit idee minstens zilver moet krijgen. Wacht maar tot we in 2016 samen met Nederland de Olympische Spelen organiseren, je zult wat gaan meemaken!

Bijkomende informatie