Goed nieuws van de drugstestindustrie:

hun bedrijven gaan op de fles.

©JosNijsten2009

Globallab Solutions in Charlotte (North-Carolina) heeft last van de crisis. Nog niet zo lang geleden was GS nog op zoek naar grotere kantoorruimten. Eén van de vereisten voor de nieuwe locatie was de aanwezigheid van meerdere toiletten want de wachtrijen werden te lang. Tientallen werkzoekenden schoven aan voor een plastic beker. Pissen voor een drugstest, want dat is (was) de big business voor Mike Sullivan.

Nu is de wachtkamer leeg en de zakken van de drugstestbedrijven zoals GS worden lichter. Sinds oktober 2008 gaat het steil bergaf en er is geen verbetering in zicht. Enkele jaren geleden leverde GS nog dagelijks 50 drugstesten af voor de meer dan 1.200 klanten, lokale bedrijven en nationale ketens. Samen met zijn vrouw Marilyn en achttien personeelsleden was Sullivan, een ex-bankier, drukdoende om de toevloed aan orders te verwerken. Zijn vrouw had eerder drugstests verkocht voor een ander bedrijf en begon 13 jaar geleden vanuit hun privéwoning een eigen onderneming met een nieuwe drugstest die net op de markt was gekomen.

Foto: Een bedrijfsvriendelijke urinetest.

Het bedrijf groeide snel, verhuisde naar een ruim kantoor en opende meerdere filialen. Sullivan liet zijn bankierszetel voor wat het was en ging voltijds in het bedrijf van zijn vrouw werken. De instant drugstest was overal verspreid en werd meestal gebruikt als snelle drugstest bij kandidaat werknemers omdat het goedkoper was dan de labotesten. De snelle test bestaat uit strips die in de urine gedoopt worden en afhankelijk van de aanwezigheid van drugs volgt een verkleuring na enkele minuten. Het was jarenlang een zeer lucratieve business voor GS, tot september vorig jaar dus.

Bedrijven hadden plots andere prioriteiten dan in de pis van anderen zitten neuzen en de inkomsten van GS droogden mee op. De testlabo's die zich toespitsen op het screenen van werknemers zijn op sterven na dood. Het personeelsbestand van GS werd tot de helft ingekrompen en op twee locaties na werden alle filialen gesloten.

Een bijkomende reden voor de terugloop van de bedrijvigheid van GS is de invoering van de speekseltest die door de bedrijven zelf kan worden uitgevoerd.

Sullivan, die noch een medische, noch een drugstest achtergrond heeft, ziet de terugloop als een uitdaging en dat maakt je sterker, zegt hij. "Wij zijn zeer toegewijd en zullen deze business levend houden."

Scholen

Als de winsten dalen wordt eerst gesnoeid in de meest overbodige uitgaven. Voor veel bedrijven zijn dat de drugstesten. De Amerikaanse regering werkt in dat opzicht niet anders en stopt de financiële steun aan gemeentelijke "Safe and Drugs-Free Schools" programma's volledig. Het argument voor de drooglegging: "Terwijl het terugdringen van geweld en drugsgebruik in en rond de scholen de doelstelling was, hebben evaluatierapporten van een onafhankelijk adviescomité aangetoond dat het programma zijn doel absoluut niet bereikt."

Zowel het toewijzingscomité van het Huis van afgevaardigden als dat van de Senaat zijn het eens met de beslissing van het Witte Huis en het programma dat 295 miljoen dollar kost, wordt van de subsidielijst geschrapt.

Kledingtest

Een ander probleem voor de drugstestmaffia is de kledingtest die enkel jaren geleden op de markt kwam. met die test kunnen sporen van bijvoorbeeld cocaïne gemeten worden op de kleding van personen die ermee in contact kwamen. Onderzoekers van de universiteit van Massachussetts hebben bankbiljetten uit 30 steden in Brazilië, Canada, China, Japan en de VS, onderworpen aan een chemische analyse. Daaruit blijkt dat op meer dan negentig procent van de biljetten duidelijke sporen van cocaïne werden aangetroffen. De vaststelling van cocaïnesporen op de kledij van iemand stelt dus niks voor want iedereen heeft dagelijks bankbiljetten in handen en iedereen veegt al eens de handen af aan de kleren of komt terecht tussen een groepje mensen die mogelijk niet drugsvrij zijn (foto) en die je dus kunnen besmetten met hun sporen.

Bloedtest

Nog in augustus verschenen in de New Scientist en in de British Journal of Pharmacology de onderzoeksresultaten van een Australische studie waaruit blijkt dat bij regelmatige cannabisgebruikers die vermageren of onder stress staan, de THC die zich in het lichaamsvet heeft opgestapeld, in het bloed vrijgegeven wordt, zelfs lang nadat de persoon zich van cannabis onthouden heeft. Het kan leiden tot een positieve drugstest.

Het betekent ook dat de tijdsbepaling van het gebruik noch de periode van onthouding, met enige zekerheid kan vastgesteld worden.

Speekseltest

De drugstestmaffia heeft zijn huiswerk toch niet goed gemaakt. Ze hebben wel alles naar de verdoemenis gelobbyd en zichzelf zwaar verrijkt maar hun imperium is gebouwd op drijfzand. Als er al eens iets uitgeplozen wordt, zoals de speekseltest, dan blijkt dat daarmee ook niet kan worden aangetoond wanneer een automobilist de drugs gebruikt heeft en hoeveel.

Een overzicht:

Brussel, maart 2005

Europa begint met een pilootproject rond het controleren van bestuurders van motorvoertuigen op drugsgebruik via een speekselcontrole. De analysetoestellen zijn draagbaar en kunnen sporen van verschillende soorten drugs detecteren. Dat staat in een persbericht van TISPOL, het Europese netwerk voor de verkeerspolitie.

Concreet komt het hierop neer: verschillende types van speekseltests worden uitgeprobeerd op bestuurders van motorvoertuigen om te weten te komen of zij illegale drugs gebruikt hebben.

Bij een urinetest wordt gezocht naar de afbraakstoffen van de gebruikte drug, bij de speekseltest wordt de aanwezigheid van identificeerbare psychoactieve stoffen gescreend. Metabolieten van bepaalde drugs kunnen in de urine gedetecteerd worden tot weken na het gebruik terwijl in een speekseltest de aanwezigheid van actieve stoffen slechts detecteerbaar is tot enkele uren na het gebruik. Tot maart 2005 was de speekseltest enkel toegepast in Victoria, Australië, maar het resultaat werd onbetrouwbaar geacht.

Het doel van de Europese studie is een standaardisering bereiken van drugstests in het verkeer. De juistheid of de betrouwbaarheid van de test of van de apparatuur is volgens TISPOL hun probleem niet.

Gent, juni 2005

Het tijdschrift "Forensic Science International" publiceert een artikel over de technologie van de speekseltest voor bestuurders van motorvoertuigen. Daarin stellen de auteurs dat de gebruikte toestellen onbetrouwbaar zijn. Volgens de Gentse studie is er nog veel te doen aan de gevoeligheid en de betrouwbaarheid van de apparatuur, vooral wat het meten van cannabis betreft, vooraleer de speekseltest voor DUID (rijden onder invloed van drugs) de nodige accuraatheid zal hebben om als forensisch bewijsmateriaal te kunnen worden toegepast.

Het Amerikaanse Office of National Drug Control Policy (ONDCP) dwingt de individuele staten om de nultolerantie te adopteren die vastgelegd is in de DUID-wetten. DUID staat voor Driving Under the Influence of Drugs. Door die wetten worden bestuurders die een meetbare hoeveelheid cannabis - of zijn metabolieten - in hun lichaam hebben, gecriminaliseerd.

Bern Zwitserland, oktober 2005

In het tijdschrift Journal of Analytical Toxicology verscheen een studie waarin gesteld wordt dat de speekseltest die ter plaatse in het verkeer wordt uitgevoerd, onbetrouwbaar blijft. Op willekeurige plaatsen werden 61 bestuurders van motorvoertuigen onderworpen aan een speekseltest. Slechts één van de bestuurders testte positief op cannabisgebruik. Nochtans bleek na andere testen dat 18 onder hen cannabis in hun systeem hadden. Eén van hen had zelfs toegegeven cannabis te hebben gebruikt tijdens het afgelopen uur.

De conclusie van de studie luidt: "Hoewel speeksel een veelbelovende bron is voor uitvoerig epidemiologisch onderzoek, ontbreekt op de markt de geschikte draagbare apparatuur voor cannabisdetectie."

Bethesda, Maryland (VS), april 2007

De Journal of Analytical Toxicology publiceerde in de januari/februari editie een overzicht van tien afzonderlijke rapporten van apparatuur voor speekseltesten. Voor het detecteren van de aanwezigheid van THC blijken ze onbetrouwbaar.

Onderzoekers van The Walsh Group evalueerden de betrouwbaarheid van tien speekseltestapparaten waarmee verschillende illegale stoffen kunnen gemeten worden, THC en zijn afbraakstof THC-COOH inbegrepen. Van de tien toestellen registreerden er zes een vals negatief of een vals positief resultaat voor THC. Vijf toestellen gaven valse positieve resultaten voor THC-COOH.

De onderzoekers besloten dat "de detectiegrenzen voor THC verbeteren maar betrouwbare vaststelling van marihuanagebruik voor forensisch onderzoek - zoals autorijden of machines besturen onder invloed - blijft een probleem. Vorige onderzoeksresultaten worden daarmee bevestigd.

Utrecht, augustus 2009

Er is niet geweten hoelang sporen van drugsgebruik in het speeksel blijven zitten, zei onderzoeker Daan van der Gouwe van het Trimbosinstituut onlangs. Volgens van der Gouwe geeft een speekseltest ook niet aan hoeveel drugs iemand gebruikt heeft. Er zijn ook nog geen limieten vastgesteld zoals bij alcohol. De onderzoeker pleit ervoor om maatregelen te treffen als alle conclusies van het lopend Europees onderzoek volgend jaar bekend zijn.

Drugssporen in het speeksel geven vooralsnog geen aanwijzing over het al dan niet bekwaam zijn om een voertuig te besturen. Beboeten zou volgens hem dan ook onrechtvaardig zijn.

Besluit

Niettegenstaande de juridische nietigheid van de speekseltesten vond Jo Vandeurzen, ex-justitieminister, deze vorm van controle een schitterend idee. Hij pleitte in juli 2008 voor een snelle invoering van de speekseltest, goed wetende dat de test als repressiemiddel geen enkele wetenschappelijke ondersteuning krijgt. De voorstanders van bodemloze repressie kunnen hun dwangmatig handelen vooralsnog enkel baseren op religieuze ideologieën die zij te pas en te onpas bovenhalen, wetende dat dit soort opvattingen er als zoete koek ingaan bij de apathische massa.

Je zou je dan kunnen afvragen of politici überhaupt nog rekening houden met wetenschappelijke onderzoeksgegevens bij het nemen van dergelijke beslissingen.

Antwoord: Nee, niet als de wetenschap hun repressief christelijke plannen doorkruist (lees ook de analyse van de Kamerdebatten van 2003 over drugs).

Medicijnengebruik wordt helemaal niet gecontroleerd bij bestuurders van motorvoertuigen. Dat schijnt te ingewikkeld te zijn en daarom wordt geopteerd om de automobilisten die medicijnen gebruiken (1 op 5) het besturen van een voertuig te ontraden via informatie en affichekampanjes. Of die aanpak werkt? Misschien. Het zou gevaarlijk jammer zijn als het niet zou werken. En als de informatieve aanpak werkt voor legale drugs, dan werkt die ook voor illegale drugs … zoniet moet de overheid de illegale drugs maar legaal maken, het gaat tenslotte om de gezondheid van de betuttelde burger.

Samengevat: drugstesten zijn arbitrair, onbetrouwbaar, belastinggeldverslindend, nutteloos en een aanslag op de privacy. Een eenvoudige behendigheidstest kan duidelijk maken of een bestuurder al dan niet in staat is om een voertuig of machine te besturen, wat ook de oorzaak mag zijn van een eventueel verminderd besturingsvermogen.

Uitgebreide informatie over de invloed van cannabisgebruik op het rijgedrag: Cannaclopedia verkeer

Meer over valse positieven: Drugstest deel 1

(Bronnen: Charlotte Observer 15 augustus 2009 - HLN 18 augustus 2009 - Drug War Chronicle 21 augustus 2009 - Trimbos 2 augustus 2009 - NORML 17 maart, 16 juni en 20 oktober 2005, 5 april 2007, 12 juni 2008 - Therapeutic Drug Monitoring april 2008)