In God we trust… all
others will be tested
DOSSIER DRUGSTEST DEEL 2
Tekst ©JosNijsten2006
Europa staat op het punt drugstests te
generaliseren en 'normaal' te vinden. Een beetje kennis over wie en wat achter
die industrie zit, is dan ook geen overbodige luxe. Kwestie van te weten wiens
gedachtegoed hier wordt overgenomen. We keren daarvoor terug naar de jaren
zeventig en naar de hoofdrolspelers uit die periode.
Tijdens de Amerikaanse paraquat-aanvallen op
cannabisteelten in 1978 leidde Carlton
Turner het Marihuana Onderzoeksprogramma aan de Universiteit van
Mississippi. Vanuit die positie contacteerde hij High Times Magazine met een
advertentie voor "paraquat-testers". De toestellen waren bestemd voor
marihuanagebruikers om te verifiëren of er geen resten van het dodelijke gif op
hun rookmateriaal achtergebleven waren. Maar de toestellen waren nep en High
Times weigerde de advertentie. Turner dacht snel even poen te pakken. Dat hij
daardoor het leven, minstens de gezondheid van de kopers van zijn product in gevaar
bracht, stoorde hem niet. Hij werd er trouwens voor beloond met een benoeming
in 1981 tot drugczar voor de regering Reagan, met geloofsbrieven van Nancy
Reagan en George Bush-de-Ouwe.
Turner volhardde in de
boosheid en in de zomer van 1983 kwam hij op de nationale televisie het
illegaal sproeien goedpraten van paraquat met vliegtuigen van de Drug
Enforcement Administration op de marihuanateelten in Georgia, Kentucky en
Tennessee. Hij stelde dat het "een lesje zou zijn voor de jongeren die stierven
aan paraquatvergiftiging door het roken van marihuana."
Hij zei "dat het hem niet raakte als
honderden jongeren zouden creperen door het roken van door de overheid met paraquat besproeide cannabis."
Turner werd tot ontslag
gedwongen nadat hij zijn nieuwste conclusies wereldkundig gemaakt had:
"Marihuana veroorzaakt homosexualiteit, ondermijnt het immuunsysteem en
ligt daardoor aan de basis van AIDS."…
Tijdens een
PRIDE-bijeenkomst in Atlanta Georgia op 25 april 1985 die bijgewoond werd door
Nancy Reagan, riep Turner op tot de doodstraf voor drugsdealers.
Marihuanavelden
worden besproeid met paraquat - http://www.hort.purdue.edu/newcrop/ncnu02/v5-284.html
******************************************************************************************************************************
Paraquat is een plantenverdelger die door de VS gebruikt werd om
de marihuanateelten in Mexico te vergiftigen. Wetenschappers stelden vast dat
deze herbicide een gevaar was voor de gezondheid van zowel de personen die het
gif sproeiden als voor de personen die de vergiftigde marihuana rookten.
Paraquat veroorzaakt rechtstreekse schade in de mond, de maag en de ingewanden.
Nadat het vergif binnengedrongen is, wordt het in heel het lichaam verspreid.
Giftige chemische reacties manifesteren zich vooral in de longen, de lever en
de nieren. Paraquat veroorzaakt longschade bij inhalering. De luchtkanalen
ontsteken waardoor het zuurstoftransport naar het bloed vermindert, wat kan
leiden tot ARDS (Acute Respiratory Distress Syndrome) en zelfs tot verstikking.
Huidcontact heeft het afsterven van de huid tot gevolg. Het gif werd in 1961
geproduceerd voor commerciële doeleinden. Het is wereldwijd de meest gebruikte
herbicide. In de VS is paraquat vanwege zijn hoge toxiciteit enkel beschikbaar
voor gelicenceerde gebruikers. Wie een paraquatvergiftiging overleeft zal de
longschade op lange termijn ervaren. Andere lange termijn effecten zijn faling
van de nierfuncties, hartaandoeningen en slokdarmproblemen. Bij blootstelling
aan een hoge dosis zijn de overlevingskansen klein.
(Bron: NIOSH –
National Institute for Occupational Safety and Health – oktober
2003)
******************************************************************************************************************************
Peter
Bensinger getuigde in februari
2005 voor de drugscommissie van het Huis van Afgevaardigden. Hij stelde dat
beperking van de schade (harm-reduction) geen wetenschappelijke, maar een
politieke basis heeft. "Het
terugdringen van de vraag, repressie en behandeling geven resultaat. Het
"just say no" programma (van Nancy Reagan) heeft in de jaren '80
geleid tot een vermindering van het aantal regelmatige gebruikers van 22
miljoen naar 17 miljoen, terwijl het bevolkingsaantal groeide..."
beweerde hij. Verder had de man het in zijn getuigenis over minder
heroïnedoden, minder cocaïne- en crackgebruikers, en nog meer goed nieuws.
Peter Bensinger was DEA-baas van 1976 tot 1981. Hij stelde dat marihuana schadelijk
was omdat het "dioxines bevat". Hij zei er niet bij dat de dioxines
uit de sproeivliegtuigen van de overheid kwamen…
"Just Say No" tegen drugs.
"Just Cheer Up" tegen depressie?
"Just don't fuck" tegen aids?
Begin jaren '80
declareerde Nancy Reagan dat zaken doen met de federale overheid enkel nog
mogelijk was indien door de betrokken ondernemingen het 'zuivere pis-beleid'
gevoerd werd, om hun loyauteit te bewijzen. Dat leidde tot de invoering in 1988
van de Drug Free Workplace Act. Dat betekende dat alle instellingen of
organisaties die overheidssteun kregen, een bewijs moesten voorleggen dat hun
bedrijf drugsvrij was, zoniet werden de staatstoelagen ingetrokken. Die wet
werd later uitgebreid: "gekwalificeerde tussenpersonen" kunnen vanaf
1998 aan kleine ondernemingen technische en financiële bijstand verlenen om hun
werkplaats drugsvrij te houden door middel van drugstests, hulpprogramma's voor
de werknemers, enzomeer.
Straight rechts
Voor de praktische toepassing van de wet werd om
te beginnen vier miljoen dollar uitgetrokken. Straight Inc., een radicale
anti-drugs organisatie – zie verder – kon de hand leggen op 314.539 dollar. Hun
partner in Saint Petersburg, National Drug and Alcohol Testing, Inc. van
Randall S. Pawley was goed voor 234.000 dollar. Een ander aan Straight
verbonden bedrijf, Houston Drug Free Business Initiative, incasseerde 170.000
dollar.
De tijd was rijp voor
ex-NIDA en ex-Straight Robert DuPont
om samen met ex-DEA Peter Bensinger
en ex-drugsczar en ex-Straight Carlton Turner,
bedrijven te gaan adviseren over het drugstesten van werknemers en het leveren
van de nodige apparatuur. De door Nancy Reagan gevorderde urinetest werd dan
ook een bijzonder lucratieve zaak voor "Bensinger, DuPont &
Associates".
De urinetest, het opsporen
van microscopische hoeveelheden THC, werd en wordt door DuPont afgedwongen in
alle lagen van de bevolking. Er ontstaat een paradoxale situatie. Aan de ene
kant wordt Marinol, synthetische THC, naar een lagere klasse overgeheveld in de
lijst van verdovende middelen omwille van zijn … gebruiksveiligheid. Aan de
andere kant wordt hysterisch gereageerd over minuscule sporen THC in
hennepproducten. Er is hier duidelijk iets dat harder stinkt dan een
urinetestcentrum.
Hoe komt het ook dat
iemand als Robert L. DuPont met een gestoorde als Carlton Turner gaat
samenwerken? Zijn er misschien andere motieven dan zuivere pis? Gebrek aan
ethiek lijkt wel het enige wat deze drie haaien van de drugsindustrie
samenbrengt. Nochtans is er nog iets dat hen bindt: het extremisme van
Straight, Inc.
Straight, Inc. werd opgericht door Melvin en Betty
Sembler in 1976 in Florida. Pulpbladen als Readers Digest, Ladies Home Journal,
talk(ing shit) shows, NBC News, een TV-film "Not my kid", zorgden
voor de marketing van deze nieuwe strijders tegen drugs. Reagan steunde
openlijk de organisatie en Nancy sleurde prinses Diana mee naar een
Straight-instelling. George Bush-de-Ouwe maakte een Tv-reclamespot voor
Straight vanuit de Oval office. Hier moet wel even gewezen worden op de grote
politieke invloed van Mel Sembler. Hij zamelde (groot) geld in voor de
republikeinen en kreeg daarvoor in 1988 van George Bush-de-Ouwe een zitje als
ambassadeur in Australië. Straight had veel succes omdat er geen concurrentie
was van traditionele medische organisaties. Straight had namelijk geen artsen
in dienst. De twijfelachtige behandelingen werden georganiseerd in omgebouwde
pakhuizen. Kinderen die 'in behandeling' waren, werden opgevangen in
gastgezinnen. De meeste 'instructeurs waren onbezoldigde, pas afgestuurde of
nog studerende jongeren.
Straight to hell
Maar er hing een schaduw
over Straight. Straight misbruikte kinderen. Er is niet één Straight-filiaal
dat niet vervolgd werd voor kindermisbruik. Robert L. DuPont getuigde als
expert in diverse rechtzaken meermaals in het voordeel van Straight.
Na een groot aantal zelfmoordgevallen bij
'behandelde' jongeren, na een eindeloze reeks rechtszaken wegens misbruik,
mishandeling, ontvoering, miljoenenclaims van slachtoffers, enz., werd Straight,
Inc. opgedoekt. En 'uit het niets' werd op hetzelfde ogenblik Straight
Foundation, Inc. in het leven geroepen.
In 1989 schreef
"National Geograpic" dat in vijf jaar het percentage
"Straight-klanten dat aan de cocaïne verhangen was, gestegen was van ongeveer
25 naar meer dan 75 procent."
De rechtszaken wegens
kindermisbruik en mishandeling bleven zich opstapelen en in juli 1993 werd
uiteindelijk de sluiting afgedwongen. De Straight Foundation probeerde met alle
middelen afstand te nemen van hun dochteronderneming die geassocieerd werd met
kindermisbruik.
In 1995 verandert Straight Foundation, Inc. in "Drug Free
America Foundation, Inc." (DFAF).
Robert DuPont was oprichter van The Seed, de voorloper van
Straight. Na zijn NIDA periode werd hij bezoldigd adviseur bij Straight. Daarna
werd hij lid van de Adviesraad van de DFAF. DuPont was ook voorzitter van de
wetenschappelijke adviesraad voor Psychemedica die het eerste haaronderzoek
lanceerde als drugstestprogramma. Het verplicht testen van atleten op de
aanwezigheid van sporen die wijzen op mogelijk drugsgebruik, zou voor DuPont in
elk geval heel wat interessante financiële neveneffecten hebben.
Betty Sembler duikt intussen overal op waar over
drugs gepraat wordt, bij NIDA, in het Congres, op hoorzittingen over medicinale
marihuana… Zij zetelt in financiële comité's en forceert nominaties van
gelijkgestemden. Zo plaatste ze Bill McCollum als kandidaat drugsczar op de
lijst in 2001. Bezige Betty zetelt in diverse antidrugsorganisaties, onder meer
Save Our Society from Drugs (SOS), Drug Abuse Resistance Education
International (DARE) en Drug Watch International (DWI) met als onderafdeling
het International Drug Strategy Institute dat geleid wordt door onder meer
Robert L. DuPont en Peter Bensinger.
Betty Sembler - foto Pete Brady - www.cannabisculture.com
Gabriel Nahas,
de architect van de anti-marihuanabeweging, werd ook genoemd als vooraanstaand
lid van DWI. Hij was in 1979 medeoprichter van de National Anti-Drug Coalition
en predikte de nultolerantie met argumenten die uit de lucht gegrepen waren.
Tijdens zijn periode als drugsadviseur van Chirac (FR) ontmoette hij de bekende
Franse publiciste en cannabisspecialiste Michka als opponente voor de Parijse
rechtbank. Michka had de man beschuldigd van onwetenschappelijke uitspraken.
Nahas verloor de zaak, maar de benoeming van personen uit DWI, SOS, STRAIGHT,
DARE, DFAF,… in Europese regeringen wijst toch op een uitzaaiing van
extremistisch gedachtegoed.
Intussen is het gebruik
van de haar-, zweet- en speekseltest algemeen ingeburgerd in de VS en voor
ambtenaren van de overheid al wettelijk verplicht. In 2000 werden 106.493
federale ambtenaren getest waarvan er 532 positief werden bevonden. Dit mooie
resultaat kostte de belastingsbetaler 12.000 euro per positief testresultaat.
Die testen, in het bijzonder de haartest, werden nooit aan klinisch onderzoek
onderworpen. Er bestaan geen wetenschappelijke publicaties die de waarde van
dergelijke tests ondersteunen. Toch beginnen deze controlepraktijken hier ook
aan een opmars, vooral onder invloed van het groeiend rechts extremisme in
Europa.
(Bronnen: A study of the involvement of the
Drug Free America Foundation in American and international drug policy – Oakton
Institute 2002; drcnet.org; A History of the war on drugs – update 2005;
homepage DWI - http://samhsa.gov/hottopics/click-drugtesting.html)
Lees
hier het volgende deel van het dossier
Drugstests
