Doe Eens Abnormaal, join DEA

Tekst: ©JosNijsten2002

Er begint iets te bewegen in Europa, in Canada, in Zwitserland, ... ja zelfs in sommige Noord-Amerikaanse staten klinkt de roep voor de legalisering van cannabis steeds luider. In meer dan tien staten is bij referendum de teelt en de distributie van marihuana voor medicinaal gebruik aanvaard als een legale zaak. Het federale Drugs Enforcement Administration (DEA) is het daar niet mee eens. Er is duidelijk geen “united” meer tussen de verschillende “states”, en die onenigheid manifesteert zich niet enkel als het over drugs gaat. Stuiptrekkend probeert het DEA zijn stervend hachje te redden door razzia’s te organiseren tegen de centra voor medicinale marihuana in de staten die de federale drugwet weggestemd hebben. De DEA-agenten gedragen zich bij die invallen behoorlijk onbeschaafd, vernielen de planten en de infrastructuur en arresteren de aanwezigen. Ook in de landen die voorstander zijn van een versoepeld drugsbeleid is er een harde kern van tegenstanders.

“Met het gedogen van cannabis voor recreatief gebruik geven we een verkeerd signaal aan de jongeren”, zeggen ze in koor.

Het is maar hoe je het bekijkt.

Marihuana kreeg in de jaren dertig de titel “killerdrug” toebedeeld in boeken en propagandafilms als Reefer Madness, The Assassin of Youth, The Devil’s Harvest, etc. Als later dan blijkt dat marihuana niet doodt of gek maakt zoals door de overheidspropaganda beweerd werd, maar een medicinale werking heeft, is de geloofwaardigheid er helemaal aan. Maar, zal je wellicht denken, er zal toch wel iets mis zijn met marihuana, waar rook is, is vuur ...?

In verband met het verbod zijn er een aantal zekerheden. De allereerste marihuanawet dateert van 1915 en is gestemd in Utah door de Mormonengemeenschap, een religieuze wet. Een kartel van industriëlen, mediamagnaten, politici en bankiers slaagde erin om tijdens de daaropvolgende twee decennia 27 staten te onderwerpen aan die mormonenwet. Einde jaren dertig werd marihuana op moordprocessen als de hoofdschuldige aangewezen op basis van de deskundigenverklaring van een farmacoloog die “de actieve stof van marihuana in de hersenen van honden gespoten had” en dat die honden doodgegaan waren. Die man was de marihuana-adviseur van Harry Anslinger, baas van het Federal Bureau of Narcotics, de voorloper van DEA. Op een proces getuigde hij over het effect van marihuana: “Ik heb geëxperimenteerd met de drug. Na twee trekjes van een marihuanasigaret veranderde ik in een vleermuis. Ik vloog vijftien minuten lang door de kamer en kwam dan terecht op de bodem van een vijftig meter hoge inktpot ...”. De dag na het proces blokletterden de kranten “Killer drug turns doctor into bat !” De verhalen werden aangedikt en het federale drugsagentschap groeide uit tot een machtige organisatie die aan niemand verantwoording had af te leggen. Die macht wordt nu aangetast door de roep om legalisering.

De Brit Colin Drummond (foto), lector in verslavingspsychiatrie in Londen, is tegenstander van legalisering. Hij zegt: “Voorstanders van legalisering willen je doen geloven dat het een onschadelijke vorm van recreatief genot is. Het wordt vooral gebruikt door verantwoorde volwassenen en het is niet aan de overheid om tussen te komen. Straffen voor bezit en gebruik staan buiten alle verhouding tot de dreiging die het inhoudt voor de individuele gebruiker of voor de gemeenschap. Zeer weinig mensen werden geschaad door het gebruik ervan: het is slechts een roekeloze minderheid die aan de verantwoorde gebruikers een slechte naam geven doordat zij ermee geassocieerd worden. Bovendien voedt criminalisering de illegale handel meer dan het deze hindert, en de beschikbaarheid verdwijnt niet.”

Merkwaardig genoeg heeft de geleerde man het niet over cannabis, maar over revolvers (handwapens). De voorstanders van deze “onschadelijke vorm van recreatief genot” hebben uiteindelijk gewonnen en dat is volgens mij een verkeerd signaal aan de jongeren.

(foto Drummond: http://www.iop.kcl.ac.uk/staff/profile/default.aspx?go=11813)