Last train to nowhere...
Tekst ©JosNijsten
Foto's archief Hugo Spencer, Meve, Johan Wouters en
JosNijsten
Tony Boast
combineerde zijn groot talent met een oprechte bescheidenheid. Hij genoot van
zijn reputatie als gitarist, solist, studiomuzikant, musicalarrangeur,
componist,... en zijn unieke stijl droeg hem de wereld rond.
Antony
Boast werd geboren in 1948 in Camberley, Surrey, in Zuid-Engeland. Met zijn
eerste gitaar playbackte bij de gitaargoden van de jaren 1950. Echt gitaar
spelen was dat toen nog niet, maar zijn vingers, de snaren en zijn gevoel voor
harmonie ontwikkelden zich vanaf dan samen. Hij was 15 toen hij met The
Footprints zijn podiumdoop onderging. Dat was ook het begin van zijn passie
voor de blues. Hij luisterde naar mensen als BB King, Buddy Guy, Hubert Sumlin
en Chuck Berry. De jaren zestig waren voor hem de jaren van de blues en de jazz
en het clubcircuit. In de Eel Pie Island Club in Twickenham, even buiten Londen
ontmoette hij talentrijke jonge muzikanten zoals John Mayall, Eric Clapton,
Willie Jones, Georgie Fame, Champion Jack Dupree. Die laatste nodigde hem uit
om op het podium te komen. Eric Clapton leende hem toen zijn gitaar. Dat gaf
voldoende muzikale vonken en Tony werd een veelgevraagde sessiegitarist.
Na een kort verblijf in Duitsland verzeilde hij in Antwerpen met zijn groep The Junior Pilots. Zijn uitzonderlijke techniek raakte de Antwerpse scene midden in het hart. Antwerpen was in 1972 nog een bruisende stad en zowat elke jongerenkroeg had een volzet podium. Tony ging er samenspelen met Hugo Spencers' 5th Ball Gang. Vele concerten later koos Spencer voor het gipsy-leven en verdween naar mediterraan gebied.
Tony bleef in België en legde zich toe op de directie van musicals en theater. Hij werkte mee aan meer dan vijftig musicals, waaronder Jesus Christ Superstar, Evita, My Fair Lady, Grease en Wilde Lea (met Els Dottermans) en deed daar een enorme ervaring op. In die wereld ontmoette hij de Amerikaanse jazzzangeres-actrice Nicky Langley. Samen musiceerden zij op talloze cruises Als duo "Jazz as Jazz" speelden en zongen zij in New York, Canada, Venezuela, Nederland, Frankrijk, België, Duitsland,... Zij namen het album "1+1=1" op met de grote Toots Thielemans als gastmuzikant.
Tijdens
een van die cruises vond Tony een Viola Braguesa, een gitaar die in Braga,
Portugal, gemaakt wordt. Zijn collectie snaarinstrumenten bleef dan verder
aangroeien en de nieuwe klanken kleurden zijn muziek. Hij reisde met zijn
vriend en percussionist Bart Janssens naar India, Sri Lanka, Signapore en
Maleisië. De instrumenten die hij daar ontdekte vormden de basis voor zijn
eerste cd "Braga-Raga".
Later volgden nog "Braga-Blue",
"Quiet Latitudes" en "Modave".
Hij toerde ook met Stef Bos, de Nederlandse zanger-componist, voor enkele concerten in Zuid-Afrika. En ook daar vond hij weer nieuwe instrumenten waarmee hij experimenteerde.
De laatste jaren bleef hij vooral contact houden met Hugo Spencer. Spontane jamsessies en opnamen resulteerden enkele jaren geleden in de cd "It's all wrong, but it's alright".
Een nieuw project met Hugo Spencer (zang en gitaar), Cesar Janssens (drums) en Bert Embrechts (bas) was in volle ontwikkeling.
Antony Boast overleed op 16 februari 2006. Zijn muziek zal die zware slag overleven.
